Wzór empiryczny i rzeczywisty związku
Chemia
Zestaw wyjaśnia, czym różnią się wzór empiryczny i rzeczywisty oraz jak wyznaczać je na podstawie składu procentowego, mas pierwiastków i masy molowej. Zawiera schemat obliczeń, przykłady oraz zadania typu maturalnego.
1.Wzór empiryczny
Wzór przedstawiający najprostszy całkowity stosunek liczby atomów poszczególnych pierwiastków w związku chemicznym. Nie musi pokazywać rzeczywistej liczby atomów w cząsteczce.
2.Wzór rzeczywisty (molekularny)
Wzór określający rzeczywistą liczbę atomów każdego pierwiastka w jednej cząsteczce związku. Jest całkowitą wielokrotnością wzoru empirycznego.
3.Masa molowa
Masa jednego mola substancji, wyrażana zwykle w . Oblicza się ją jako sumę mas atomowych wszystkich atomów zapisanych we wzorze.
4.Stosunek molowy pierwiastków
Stosunek liczby moli atomów poszczególnych pierwiastków w próbce związku. Otrzymuje się go przez podzielenie mas każdego pierwiastka przez jego masę molową atomową.
5.Wyznaczanie wzoru empirycznego ze składu procentowego
Przyjmuje się zwykle próbkę o masie , więc udział procentowy każdego pierwiastka jest liczbowo równy jego masie w gramach. Następnie masy przelicza się na mole i upraszcza ich stosunek.
6.Upraszczenie stosunku moli
Wszystkie liczby moli dzieli się przez najmniejszą z nich. Otrzymane wartości powinny dać stosunek małych liczb całkowitych; gdy tak nie jest, stosuje się odpowiedni mnożnik.
7.Mnożnik przy stosunku ułamkowym
Jeżeli po uproszczeniu otrzymuje się np. , cały stosunek mnoży się przez ; dla przez ; a dla w przybliżeniu przez . Dzięki temu uzyskuje się liczby całkowite.
8.Zależność wzoru rzeczywistego od empirycznego
Wzór rzeczywisty ma postać , gdzie jest dodatnią liczbą całkowitą. Liczbę oblicza się z ilorazu masy molowej związku i masy molowej jego wzoru empirycznego.
9.Współczynnik
Współczynnik łączący wzór empiryczny z rzeczywistym: . Musi być liczbą całkowitą, ponieważ liczba atomów w cząsteczce jest całkowita.
10.Przykład: glukoza
Wzór rzeczywisty glukozy to , a jej wzór empiryczny to . Wszystkie indeksy we wzorze rzeczywistym można podzielić przez .
11.Przykład: nadtlenek wodoru
Wzór rzeczywisty nadtlenku wodoru to , natomiast wzór empiryczny to . Wzór empiryczny nie zawsze odpowiada samodzielnej, trwałej cząsteczce.
12.Związek o identycznym wzorze empirycznym i rzeczywistym
Jeżeli indeksów we wzorze nie da się skrócić przez wspólny dzielnik, wzór empiryczny jest taki sam jak rzeczywisty. Przykładem jest woda .
Notatka
Dwa sposoby zapisu składu związku
Wzór empiryczny przedstawia najprostszy całkowity stosunek liczby atomów pierwiastków w związku. Nie informuje koniecznie o tym, ile atomów znajduje się w pojedynczej cząsteczce.
Wzór rzeczywisty, nazywany też często wzorem molekularnym, określa faktyczną liczbę atomów każdego pierwiastka w cząsteczce. Jest on zawsze całkowitą wielokrotnością wzoru empirycznego.
Dla glukozy wzór rzeczywisty ma postać , natomiast po skróceniu indeksów przez otrzymuje się wzór empiryczny . W przypadku wody indeksów nie można już skrócić, więc oba wzory są identyczne.
Ważne
Wzór empiryczny opisuje proporcję atomów, a nie rzeczywistą wielkość cząsteczki.
Jak wyznaczyć wzór empiryczny
Najczęściej dane zadanie podaje skład procentowy związku. Wygodnie przyjąć, że analizowana próbka ma masę . Wtedy na przykład zawartość magnezu oznacza, że w próbce znajduje się magnezu.
Kolejny krok to obliczenie liczby moli atomów każdego pierwiastka. Stosuje się zależność . Masę danego pierwiastka dzieli się więc przez jego masę molową atomową.
Otrzymane liczby moli dzieli się następnie przez najmniejszą z nich. Powstaje w ten sposób najprostszy stosunek molowy, który zarazem jest stosunkiem liczby atomów we wzorze.
- wynik oznacza indeksy , i
- wynik należy pomnożyć przez , aby uzyskać
- wynik zbliżony do można pomnożyć przez
Zapamiętaj
Procenty zamieniaj na masy, masy na mole, a mole na najprostszy stosunek całkowity.
Od wzoru empirycznego do rzeczywistego
Do ustalenia wzoru rzeczywistego potrzebne są dwie informacje: wyznaczony wzór empiryczny oraz masa molowa całego związku. Najpierw oblicza się masę molową jednostki empirycznej, oznaczaną jako .
Następnie wyznacza się współczynnik z zależności , gdzie jest podaną masą molową związku. Współczynnik wskazuje, ile razy należy powtórzyć wszystkie indeksy wzoru empirycznego.
Jeżeli wzorem empirycznym jest , jego masa molowa wynosi . Dla związku o masie molowej otrzymujemy , dlatego wzór rzeczywisty to .
Przykład
Dla wzoru empirycznego i masy molowej związku współczynnik wynosi , więc wzór rzeczywisty to .
Typowe błędy i strategia zadaniowa
Najczęstszy błąd polega na tworzeniu wzoru bez przeliczenia mas na liczby moli. Same masy pierwiastków nie są proporcjonalne do liczby ich atomów, ponieważ atomy różnych pierwiastków mają różne masy molowe.
Nie należy też od razu zaokrąglać wartości takich jak do albo do . Takie wartości wskazują zwykle, że cały stosunek trzeba pomnożyć przez małą liczbę naturalną. Indeksy we wzorze chemicznym muszą być całkowite.
W zadaniach warto zachować stałą kolejność działań:
- zapisz dane o masach lub procentach pierwiastków
- oblicz mole atomów każdego pierwiastka
- podziel wyniki przez najmniejszą wartość i ustal wzór empiryczny
- oblicz oraz współczynnik
- pomnóż wszystkie indeksy wzoru empirycznego przez
Pamiętaj, że masa molowa służy do rozstrzygnięcia, która wielokrotność wzoru empirycznego jest rzeczywistym składem cząsteczki.
Quizy w tym zestawie
16 pytań w 2 etapach — odblokujesz je po dodaniu zestawu
