Układy inercjalne i nieinercjalne

1.Układ odniesienia

Umowny układ, względem którego opisujemy położenie i ruch ciał. To od wyboru układu odniesienia zależy, jaką prędkość, tor czy przyspieszenie przypiszemy danemu obiektowi.

2.Układ inercjalny

Układ odniesienia, w którym ciało niepodlegające działaniu sił lub działaniu sił równoważących się pozostaje w spoczynku albo porusza się ruchem jednostajnym prostoliniowym. W takim układzie spełniona jest I zasada dynamiki Newtona.

3.Układ nieinercjalny

Układ odniesienia poruszający się z przyspieszeniem względem układu inercjalnego. W takim układzie obserwator może widzieć zmianę ruchu ciał nawet wtedy, gdy nie wynika ona z rzeczywistych oddziaływań między ciałami.

4.I zasada dynamiki Newtona

Jeżeli wypadkowa siła działająca na ciało jest równa zeru, ciało pozostaje w spoczynku lub porusza się ruchem jednostajnym prostoliniowym. Zasada ta służy do rozpoznawania układów inercjalnych.

5.Bezwładność

Właściwość ciał polegająca na zachowywaniu dotychczasowego stanu ruchu. To właśnie bezwładność sprawia, że pasażer w samochodzie "przechyla się" przy ruszaniu, hamowaniu lub skręcie.

6.Siła bezwładności

Wielkość wprowadzana przy opisie ruchu w układzie nieinercjalnym, aby wyjaśnić obserwowane zmiany ruchu. Nie jest skutkiem oddziaływania innego ciała, lecz wynika z tego, że układ odniesienia sam ma przyspieszenie.

7.Ruch jednostajny prostoliniowy

Ruch, w którym ciało w równych odstępach czasu pokonuje równe drogi i nie zmienia kierunku. Układ poruszający się tak względem innego układu inercjalnego również jest inercjalny.

8.Ruch z przyspieszeniem

Ruch, w którym zmienia się wartość prędkości, kierunek prędkości albo oba naraz. Jeśli cały układ odniesienia porusza się w ten sposób, staje się układem nieinercjalnym.

9.Stan nieważkości

Stan, w którym ciała nie naciskają na podłoże lub zawieszenie, choć grawitacja może nadal działać. Może wystąpić na przykład podczas swobodnego spadku, analizowanego jako szczególny przypadek ruchu układu.