Energia kinetyczna i potencjalna

1.energia kinetyczna

Energia związana z ruchem ciała. Im większa masa ciała i im większa jego prędkość, tym większa energia kinetyczna. Dla ruchu postępowego wyraża ją wzór $E_k=\frac{mv^2}{2}$.

2.energia potencjalna grawitacji

Energia związana z położeniem ciała w polu grawitacyjnym. Rośnie, gdy ciało znajduje się wyżej względem przyjętego poziomu odniesienia. Blisko powierzchni Ziemi opisuje ją wzór $E_p=mgh$.

3.energia mechaniczna

Suma energii kinetycznej i potencjalnej ciała lub układu: $E_m=E_k+E_p$. Jeśli działają tylko siły zachowawcze i można pominąć opory ruchu, energia mechaniczna pozostaje stała.

4.zasada zachowania energii mechanicznej

W układzie, w którym nie występują straty energii na skutek tarcia lub oporów ośrodka, suma energii kinetycznej i potencjalnej nie zmienia się. Energia może przechodzić z jednej postaci w drugą.

5.praca mechaniczna

Praca to przekaz energii przez działającą siłę, gdy ciało ulega przemieszczeniu. Gdy siła jest zgodna z przemieszczeniem, można użyć wzoru $W=Fs$. Jednostką pracy jest dżul, taki sam jak jednostka energii.

6.moc

Moc określa szybkość wykonywania pracy lub przekazywania energii. Wyraża ją wzór $P=\frac{W}{t}$. Jednostką mocy jest wat: $1\,\mathrm{W}=1\,\mathrm{J/s}$.

7.siły oporu

To siły, takie jak tarcie i opór powietrza, które powodują zmniejszanie energii mechanicznej układu. Nie niszczą energii całkowitej, lecz zamieniają część energii mechanicznej głównie na energię wewnętrzną.

8.poziom odniesienia

Umownie wybrany poziom, względem którego określa się energię potencjalną. Na tym poziomie można przyjąć $E_p=0$. Ważne jest zachowanie konsekwencji w całym zadaniu.