Chemia
Budowa atomu, liczba atomowa i masowa, izotopy - To jest chemia 1 (ZR)
Sprawdzony zestawZestaw obejmuje teorie i modele budowy atomu od Daltona do Bohra, budowę jądra i powłok elektronowych, stany energetyczne atomu oraz liczbę atomową i masową. Nauczysz się obliczać liczby cząstek w atomach i jonach, masy atomów i cząsteczek oraz średnią masę atomową pierwiastka z zawartości jego izotopów.
Zestaw do podręcznika
Dział 1, cz. 1. Budowa atomu: liczba atomowa, liczba masowa i izotopy
Nowa To jest chemia 1. Podręcznik. Zakres rozszerzony. Edycja 2024 (Nowa Era) - wszystkie rozdziałyPodcast
Ładuję…
Quizy w tym zestawie
46 pytań w 5 etapach
Odblokujesz je po dodaniu zestawu.
Etap 1: Teorie i modele budowy atomu
Etap 1 · 12 fiszek · 8 pytań
Etap 2: Budowa atomu i model Bohra
Etap 2 · 12 fiszek · 10 pytań
Etap 3: Liczba atomowa, masowa i jony
Etap 3 · 8 fiszek · 10 pytań
Etap 4: Masa atomowa i cząsteczkowa
Etap 4 · 3 fiszki · 8 pytań
Etap 5: Izotopy i średnia masa atomowa
Etap 5 · 2 fiszki · 10 pytań
Powtórka z całości
15 pytań ze wszystkich etapów, po ukończeniu etapów
1.Atom
Najmniejsza część pierwiastka chemicznego zachowująca jego właściwości. Składa się z dwóch obszarów: jądra atomowego o ładunku dodatnim i otaczającej je chmury elektronowej o ładunku ujemnym.
2.Teoria atomistyczna Daltona
Pierwsza teoria budowy materii potwierdzona doświadczalnie. Założenia: materia składa się z atomów pierwiastków różniących się masą, rozmiarami i właściwościami; atomy danego pierwiastka są jednakowe i mają kształt kuli; atomy są niepodzielne; atomy łączą się i tworzą cząsteczki. Niepodzielność atomu podważyło odkrycie elektronu.
3.Starożytne teorie budowy materii
Empedokles z Akragas (jego teorię rozwijał Arystoteles): materia składa się z czterech żywiołów - ognia, powietrza, wody i ziemi - które na siebie oddziałują i mogą się łączyć. Leukippos i Demokryt z Abdery: materia jest zbudowana z niepodzielnych cząstek (gr. atomos - niepodzielny).
4.Model atomu Thomsona
Atom to przestrzennie ciągły ładunek dodatni, w którym - jak rodzynki w cieście - tkwią punktowe ładunki ujemne, czyli elektrony. Thomson odkrył elektrony: ujemnie naładowane cząstki mniejsze od atomu.
5.Planetarny model atomu Rutherforda
Atom składa się z ujemnie naładowanych elektronów krążących wokół dodatnio naładowanego jądra, które jest bardzo małe w porównaniu z całym atomem - jak planety wokół Słońca. Model był sprzeczny z fizyką klasyczną: krążące elektrony powinny tracić energię i zbliżać się do jądra.
6.Eksperyment Rutherforda
Strumień dodatnio naładowanych cząstek α skierowano na bardzo cienką folię ze złota. Większość cząstek przeniknęła przez folię bez odchylenia, część się odchyliła, a nieliczne odbiły się od folii. Wniosek: atom ma niewielkie w porównaniu ze swoimi rozmiarami, dodatnio naładowane jądro atomowe.
7.Budowa atomu
W centrum atomu jest jądro atomowe zbudowane z protonów o ładunku dodatnim i obojętnych elektrycznie neutronów . Wokół jądra z dużą szybkością poruszają się w powłokach elektronowych elektrony o ładunku ujemnym - nie można im przypisać stałego miejsca. Protonów i elektronów jest tyle samo, więc atom jest elektrycznie obojętny.
8.Powłoki elektronowe
Obszary wokół jądra, w których poruszają się elektrony; oznacza się je literami , , , … Najbliżej jądra leży powłoka . Liczba powłok w atomie jest równa numerowi okresu, a ostatnia powłoka to powłoka walencyjna.
9.Elektrony walencyjne
Elektrony najbardziej oddalone od jądra (w ostatniej powłoce), które biorą udział w tworzeniu wiązań chemicznych. W atomach pierwiastków grup 1.-2. ich liczba jest równa numerowi grupy, a grup 13.-18. - numerowi grupy minus 10 (wyjątek: hel ma 2 elektrony walencyjne).
10.Rdzeń atomowy
Jądro atomowe razem z elektronami niewalencyjnymi, czyli ze wszystkimi elektronami oprócz walencyjnych. Np. w atomie sodu () rdzeń tworzą jądro i 10 elektronów z powłok i , a jedyny elektron powłoki jest walencyjny.
11.Rozmiary atomów
Średnica atomu wynosi ok. , czyli 0,1 nm, a jądro jest wielokrotnie mniejsze od całego atomu. Rozmiary atomów podaje się w nanometrach () lub pikometrach ().
12.Model atomu Bohra
Elektrony krążą wokół jądra po zamkniętych torach - orbitach stacjonarnych - i mają określoną energię. Energia elektronu jest skwantowana, czyli przyjmuje tylko ściśle określone wartości; jej zmiana powoduje przeskok elektronu na inną orbitę. Model sprawdził się tylko dla atomu wodoru.
13.Kwant energii
Najmniejsza porcja energii , jaką atom może jednorazowo emitować lub absorbować. Elektrony w atomie pobierają i oddają energię wyłącznie w kwantach.
14.Absorpcja i emisja energii w modelu Bohra
Absorpcja, czyli pochłanianie (pobieranie) energii z zewnątrz, powoduje przeskok elektronu na orbitę bardziej oddaloną od jądra. Emisja, czyli oddawanie energii, powoduje przeskok elektronu na orbitę bliższą jądra.
15.Stan podstawowy atomu
Stan atomu, w którym wartość energii jego elektronów jest najmniejsza (nazywany też stanem stacjonarnym).
16.Stan wzbudzony atomu
Nietrwały stan atomu, w którym wartość energii jego elektronów jest wyższa od energii elektronów w stanie podstawowym.
17.Dualizm korpuskularno-falowy
Pogląd o dwojakiej naturze cząstek: cząstki, np. elektrony lub atomy, zachowują się jednocześnie jak korpuskuły (obiekty materialne, które mają masę) i jak fale elektromagnetyczne. Wynika z mechaniki kwantowej, która opisuje budowę atomów i cząsteczek zgodnie z wynikami doświadczeń.
18.Nukleony
Cząstki tworzące jądro atomowe: protony () o ładunku +1 i neutrony () obojętne elektrycznie. Poza jądrem znajdują się elektrony () o ładunku -1; w atomie jest ich tyle samo co protonów.
19.Jon, kation i anion
Jon powstaje, gdy atom ma nadmiar lub niedomiar elektronów w stosunku do liczby protonów. Kation (jon dodatni) ma mniej elektronów niż protonów, np. : 20 protonów i 18 elektronów. Anion (jon ujemny) ma więcej elektronów niż protonów, np. : 17 protonów i 18 elektronów.
20.Ładunek elementarny
Wartość ładunku protonu (+1) i elektronu (-1). Wynosi ; kulomb (C) to jednostka ładunku.
21.Liczba atomowa Z
Liczba protonów w jądrze atomowym. Jest równa ładunkowi jądra i liczbie porządkowej pierwiastka w układzie okresowym, a w atomie - także liczbie elektronów.
22.Pierwiastek chemiczny
Zbiór atomów o takiej samej liczbie atomowej Z, czyli o takiej samej liczbie protonów w jądrze. Liczba atomowa jest cechą charakterystyczną atomów danego pierwiastka, a liczba neutronów w jego atomach może być różna.
23.Liczba masowa A
Suma protonów i neutronów (liczba nukleonów) tworzących jądro atomu; jest liczbą całkowitą. Prawie cała masa atomu jest skupiona w jądrze, dlatego liczba masowa jest bardzo zbliżona do masy atomowej.
24.Jak odczytać liczby cząstek z zapisu ?
E to symbol pierwiastka, A (u góry) - liczba masowa, a Z (u dołu) - liczba atomowa. W atomie liczba protonów i liczba elektronów są równe Z, a liczba neutronów wynosi . Np. ma 15 protonów, 15 elektronów i 16 neutronów.
25.Masa atomowa
Masa atomu pierwiastka chemicznego wyrażona w jednostkach masy atomowej u (unitach), np. masa atomowa sodu wynosi 22,99 u. Odczytuje się ją z układu okresowego; w obliczeniach można ją zaokrąglić do liczby całkowitej.
26.Jednostka masy atomowej, u
Międzynarodowa jednostka masy równa masy spoczynkowej obojętnego atomu izotopu węgla w stanie podstawowym; . Zastępuje gramy, bo masy atomów wyrażone w gramach są niewygodne w użyciu.
27.Masa cząsteczkowa
Suma mas atomowych atomów pierwiastków chemicznych wchodzących w skład cząsteczki, wyrażona w unitach. Np. masa cząsteczkowa wynosi .
28.Masy i ładunki składników atomu
Proton: masa ok. 1 u, ładunek +1. Neutron: masa ok. 1 u, ładunek 0. Elektron: masa ok. , ładunek -1 - jest więc ok. 1840 razy lżejszy od protonu.
29.Masa atomu i masa cząsteczki
Wyraża się je najczęściej w gramach (masy atomowe i cząsteczkowe - w unitach). Masę w gramach oblicza się, mnożąc masę w unitach przez , a masę w unitach - dzieląc masę w gramach przez tę liczbę.
30.Izotopy
Atomy tego samego pierwiastka chemicznego (o jednakowej liczbie atomowej Z) różniące się liczbą masową A, czyli liczbą neutronów w jądrze. Pierwiastek może mieć kilka, a nawet kilkanaście izotopów.
31.Nazwy izotopów
Tworzy się je, dodając do nazwy pierwiastka liczbę masową izotopu, np. - węgiel-13 (czyt. węgiel trzynaście). Odrębne nazwy i symbole literowe mają tylko izotopy wodoru, bo znacznie różnią się budową i właściwościami.
32.Izotopy wodoru
Prot (symbol H, 0 neutronów, 99,985% wodoru), deuter (symbol D, 1 neutron, 0,015%) i tryt (symbol T, 2 neutrony, ilości śladowe). Każdy z nich ma 1 proton i 1 elektron.
33.Nuklidy
Atomy o określonej liczbie protonów i neutronów; atomy izotopów noszą nazwę nuklidów. Symbol nuklidu zapisuje się z liczbą atomową i masową, np. to atom tlenu, którego jądro ma 8 protonów i 10 neutronów.
34.Skład izotopowy pierwiastków w przyrodzie
Tylko nieliczne pierwiastki występują w przyrodzie w postaci jednego trwałego izotopu, np. sód, beryl, glin, fosfor, fluor, jod i złoto. Większość pierwiastków to mieszaniny różnych nuklidów (izotopów) o stałym składzie procentowym.
35.Średnia masa atomowa pierwiastka
Masa atomowa pierwiastka podana w układzie okresowym to średnia ważona mas atomowych jego izotopów, uwzględniająca ich zawartość procentową w przyrodzie. Dlatego masy atomowe większości pierwiastków nie są liczbami całkowitymi. Masy izotopów są zbliżone do ich liczb masowych, ale nie muszą być całkowite.
36.Wzór na średnią masę atomową
, gdzie to masy atomowe izotopów (u), a - ich zawartości procentowe. W zadaniach często przyjmuje się, że masy izotopów są liczbowo równe ich liczbom masowym.
37.Obliczanie składu procentowego pierwiastka z dwóch izotopów
Do wzoru na średnią masę atomową podstawia się i przekształca go do postaci . Zawartość pierwszego izotopu to .
Notatka
Teorie budowy materii od starożytności do Daltona
Pierwsze teorie budowy materii stworzyli starożytni filozofowie w V i IV w. p.n.e.
- Empedokles z Akragas uważał, że materia składa się z czterech żywiołów: ognia, powietrza, wody i ziemi. Żywioły oddziałują na siebie i mogą się łączyć. Jego teorię rozwijał Arystoteles.
- Demokryt z Abdery i Leukippos twierdzili, że materia jest zbudowana z niepodzielnych cząstek. Od greckiego słowa atomos (niepodzielny) pochodzi nazwa atomu.
Pierwszą teorią potwierdzoną doświadczalnie była teoria atomistyczna Johna Daltona z 1803 r. Według niej materia składa się z atomów pierwiastków, które różnią się masą, rozmiarami i właściwościami. Dalton zakładał też, że atomy jednego pierwiastka są jednakowe i mają kształt kuli. Według niego atomy są niepodzielne, a łącząc się, tworzą cząsteczki.
Niepodzielność atomu podważyło odkrycie elektronu - cząstki mniejszej od atomu i wchodzącej w jego skład.
Modele Thomsona i Rutherforda
W 1897 r. Joseph John Thomson odkrył elektrony - ujemnie naładowane cząstki mniejsze od atomu. W jego modelu atom jest przestrzennie ciągłym ładunkiem dodatnim, w którym tkwią punktowe elektrony, jak rodzynki w cieście. Model Thomsona nie zawiera jądra.
Ernest Rutherford skierował strumień dodatnio naładowanych cząstek α na bardzo cienką folię ze złota. Cząstki α i jądra atomów złota mają ładunki dodatnie, więc się odpychają.
| Obserwacja | Wyjaśnienie |
|---|---|
| większość cząstek przeleciała bez odchylenia | omijały jądra, które są bardzo małe |
| część cząstek się odchyliła | przeleciały blisko jądra |
| nieliczne cząstki się odbiły | leciały wprost na jądro |
Wniosek: ładunek dodatni atomu jest skupiony w małym jądrze atomowym. W 1911 r. Rutherford ogłosił planetarny model atomu: elektrony krążą wokół jądra jak planety wokół Słońca. Model ten był sprzeczny z fizyką klasyczną. Według niej krążący elektron powinien tracić energię i zbliżać się do jądra.
Model Bohra i stany energetyczne atomu
W 1913 r. Niels Bohr przyjął, że w świecie atomów obowiązują inne prawa niż w fizyce klasycznej. W jego modelu elektrony krążą wokół jądra po zamkniętych orbitach stacjonarnych i mają na nich określoną energię. Energia elektronu jest skwantowana, czyli przyjmuje tylko ściśle określone wartości. Atom pobiera i oddaje energię wyłącznie porcjami - kwantami.
- absorpcja kwantu (pochłonięcie energii z zewnątrz) - elektron przeskakuje na orbitę dalszą od jądra,
- emisja kwantu (oddanie energii) - elektron przeskakuje na orbitę bliższą jądra.
Gdy energia elektronów jest najmniejsza, atom jest w stanie podstawowym. Po pochłonięciu energii przechodzi w stan wzbudzony, który jest nietrwały. Model Bohra sprawdził się tylko dla wodoru.
Zgodny z doświadczeniami opis atomów i cząsteczek daje mechanika kwantowa. Według niej cząstki, np. elektrony, zachowują się jednocześnie jak korpuskuły (obiekty materialne o masie) i jak fale elektromagnetyczne. Ten pogląd to dualizm korpuskularno-falowy.
Jądro, powłoki elektronowe i rdzeń atomowy
Atom to najmniejsza część pierwiastka chemicznego zachowująca jego właściwości. W jego centrum leży jądro atomowe. Tworzą je nukleony: protony o ładunku dodatnim i obojętne elektrycznie neutrony . Wokół jądra bardzo szybko poruszają się elektrony i nie można im przypisać stałego miejsca. Elektrony zajmują powłoki elektronowe oznaczane literami , , , … Najbliżej jądra leży powłoka .
- Liczba powłok w atomie jest równa numerowi okresu.
- Ostatnia powłoka to powłoka walencyjna. Jej elektrony, czyli elektrony walencyjne, biorą udział w tworzeniu wiązań chemicznych.
- Liczba elektronów walencyjnych w grupach 1.-2. jest równa numerowi grupy, a w grupach 13.-18. - numerowi grupy minus 10 (wyjątek: hel ma 2).
- Rdzeń atomowy to jądro razem z elektronami niewalencyjnymi.
Np. fluor () leży w 2. okresie i 17. grupie. Jego atom ma 2 powłoki () i 7 elektronów walencyjnych, a rdzeń tworzą jądro i 2 elektrony powłoki .
Średnica atomu wynosi ok. 0,1 nm, a jądro jest wielokrotnie mniejsze. Rozmiary atomów podaje się w nanometrach () lub pikometrach ().
Liczba atomowa i masowa - cząstki w atomie i jonie
Liczba atomowa Z to liczba protonów w jądrze. Jest równa ładunkowi jądra i liczbie porządkowej pierwiastka w układzie okresowym. Pierwiastek chemiczny to zbiór atomów o tej samej liczbie Z, choć liczba neutronów w nich może być różna. Liczba masowa A to liczba nukleonów, czyli suma protonów i neutronów. Jest to zawsze liczba całkowita.
Nadmiar elektronów w stosunku do liczby protonów zmienia atom w jon ujemny (anion), a niedomiar - w jon dodatni (kation). Z zapisu odczytuje się liczby cząstek:
- protony: tyle, ile wynosi Z;
- neutrony: ;
- elektrony: w atomie tyle co protonów, w kationie mniej o wartość ładunku, w anionie więcej o wartość ładunku.
Przykład
: 33 protony, 42 neutrony, 33 elektrony; kation : 30 protonów, 34 neutrony, 28 elektronów; anion : 35 protonów, 44 neutrony, 36 elektronów.
Atom jest elektrycznie obojętny, bo ma tyle samo protonów (ładunek +1) co elektronów (ładunek -1). Wartość tych ładunków to ładunek elementarny, równy .
Masa atomowa, masa cząsteczkowa i masa w gramach
Masy atomów w gramach są niewygodne w obliczeniach, dlatego stosuje się jednostkę masy atomowej (unit, symbol u). Jest ona równa jednej dwunastej masy obojętnego atomu węgla-12 w stanie podstawowym. Proton i neutron mają masę ok. 1 u, a elektron tylko ok. . Prawie cała masa atomu jest więc skupiona w jądrze, a masa atomu w unitach jest bliska liczbie masowej.
| Wielkość | Jednostka | Jak ją ustalić |
|---|---|---|
| liczba masowa A | bez jednostki | protony + neutrony |
| masa atomowa | u | odczyt z układu okresowego |
| masa cząsteczkowa | u | suma mas atomowych atomów cząsteczki |
| masa atomu, masa cząsteczki | g | masa w u razy masa 1 u w gramach |
Zapamiętaj
: przy zamianie unitów na gramy mnoży się przez tę liczbę, a przy zamianie gramów na unity - dzieli.
Np. masa cząsteczkowa kwasu azotowego(V) wynosi . Jedna cząsteczka ma więc masę . Po przesunięciu przecinka o dwa miejsca w lewo wykładnik rośnie o 2. W drugą stronę: atom o masie ma masę atomową , więc jest to atom glinu.
Izotopy i nuklidy
Izotopy to atomy tego samego pierwiastka (o tej samej liczbie atomowej Z), różniące się liczbą neutronów, a więc i liczbą masową A. Mają tyle samo protonów i elektronów. Atomy o określonej liczbie protonów i neutronów to nuklidy. Symbol nuklidu zapisuje się z liczbą masową i atomową, np. (10 neutronów) i (12 neutronów) to izotopy neonu.
Nazwę izotopu tworzy się, dodając do nazwy pierwiastka liczbę masową, np. to siarka-34. Odrębne nazwy i symbole literowe mają tylko izotopy wodoru, bo wyraźnie różnią się budową i właściwościami: prot H (bez neutronów), deuter D (1 neutron) i tryt T (2 neutrony).
Nieliczne pierwiastki, np. fluor, glin i złoto, występują w przyrodzie jako jeden trwały izotop. Większość pierwiastków to mieszaniny izotopów o stałym składzie procentowym.
Ważne
O tym, czy nuklidy są izotopami jednego pierwiastka, decyduje dolna liczba Z, a nie górna A. Np. i mają tę samą liczbę masową, ale są atomami różnych pierwiastków.
Średnia masa atomowa i skład izotopowy - obliczenia
Masa atomowa pierwiastka podana w układzie okresowym to średnia ważona mas atomowych jego izotopów. Uwzględnia ich zawartość procentową w przyrodzie, dlatego u większości pierwiastków nie jest liczbą całkowitą. Masy atomowe izotopów są bliskie ich liczbom masowym, ale nie muszą być całkowite.
W zadaniach często przyjmuje się, że masa atomowa izotopu jest liczbowo równa jego liczbie masowej.
- Średnia masa atomowa: neon składa się w 90,48% z neonu-20, w 0,27% z neonu-21 i w 9,25% z neonu-22, więc .
- Skład izotopowy (dwa izotopy): do wzoru podstawia się i wylicza . Np. pierwiastek E jest mieszaniną izotopów i , a . Wtedy , czyli 30% izotopu i 70% izotopu .
Sprawdzenie: średnia leży między najmniejszą a największą liczbą masową izotopów. Przy dwóch izotopach jest bliżej liczby masowej tego, którego jest więcej.
Sprawdzian do druku
Arkusz PDF z kluczem, punktacją i oceną
Sprawdzam sprawdzian…
Znasz kogoś z klasy, komu się przyda? Podziel się zestawem
Podobne zestawy
uczy się 3
28 fiszek uczy się 5
20 fiszek
40 fiszek
40 fiszek uczy się 1
36 fiszek
