pH roztworów kwasów i zasad

1.pH

Miara kwasowości roztworu wodnego. Definiuje się je jako ujemny logarytm dziesiętny stężenia jonów wodorowych: $pH=-\log [\mathrm{H^+}]$. Im mniejsze pH, tym roztwór ma bardziej kwasowy odczyn.

2.odczyn kwaśny

Odczyn roztworu, w którym $pH<7$. Oznacza przewagę właściwości kwasowych, związaną z obecnością jonów wodorowych pochodzących z dysocjacji kwasu.

3.odczyn obojętny

Odczyn roztworu, w którym $pH=7$. W szkolnym ujęciu dotyczy czystej wody i roztworów obojętnych, które nie wykazują przewagi ani właściwości kwasowych, ani zasadowych.

4.odczyn zasadowy

Odczyn roztworu, w którym $pH>7$. Taki roztwór wykazuje właściwości zasadowe, typowe dla roztworów wodorotlenków i innych substancji dających w wodzie jony $\mathrm{OH^-}$.

5.dysocjacja elektrolityczna

Rozpad cząsteczek lub sieci jonowej elektrolitu na jony pod wpływem wody. Dzięki temu roztwory kwasów, zasad i soli mogą przewodzić prąd elektryczny.

6.kwas

Substancja, której roztwór wodny ma odczyn kwaśny i zawiera jony wodorowe $\mathrm{H^+}$ powstające w wyniku dysocjacji. Przykładem jest kwas chlorowodorowy: $\mathrm{HCl\rightarrow H^+ + Cl^-}$.

7.zasada

W szkolnym ujęciu to wodorotlenek rozpuszczalny w wodzie. W roztworze wodnym dysocjuje z wytworzeniem jonów wodorotlenkowych $\mathrm{OH^-}$, np. $\mathrm{NaOH\rightarrow Na^+ + OH^-}$.

8.skala pH

Skala służąca do opisu odczynu roztworów. W typowych zadaniach szkolnych przyjmuje się, że roztwory kwaśne mają pH poniżej 7, obojętne równe 7, a zasadowe powyżej 7.

9.wskaźnik kwasowo-zasadowy

Substancja, która zmienia barwę zależnie od odczynu roztworu. Umożliwia orientacyjne określenie, czy roztwór jest kwasowy, obojętny czy zasadowy.

10.roztwór rozcieńczony

Roztwór zawierający mniej substancji rozpuszczonej w tej samej objętości. Rozcieńczanie kwasu zwykle podwyższa jego pH, a rozcieńczanie zasady zwykle obniża jej pH, przybliżając odczyn do obojętnego.