Czasowniki modalne w języku niemieckim

1.Czasownik modalny

Czasownik, który określa stosunek mówiącego do czynności, np. możliwość, konieczność, chęć lub pozwolenie. W języku niemieckim najczęściej łączy się z bezokolicznikiem innego czasownika.

2.dürfen

Oznacza móc w sensie pozwolenia lub zakazu. Używa się go, gdy chodzi o to, czy coś wolno zrobić. Przeczenie „nicht dürfen” oznacza zakaz.

3.können

Oznacza móc, potrafić, umieć albo mieć możliwość. Może wyrażać zarówno umiejętność, jak i realną możliwość wykonania czynności.

4.mögen

Oznacza lubić. W przeciwieństwie do większości modalnych często występuje samodzielnie jako zwykły czasownik, np. Ich mag Musik.

5.möchten

Forma grzecznościowa używana do wyrażania chęci lub prośby, np. Ich möchte einen Tee. Formalnie jest to forma trybu przypuszczającego od „mögen”.

6.müssen

Oznacza musieć, czyli konieczność lub obowiązek. Przeczenie „nicht müssen” nie oznacza zakazu, lecz brak konieczności.

7.sollen

Oznacza mieć coś zrobić, powinność wynikającą z polecenia, planu, normy albo czyjejś opinii. Często odnosi się do tego, co „ktoś każe” lub „co wypada”.

8.wollen

Oznacza chcieć, mieć zamiar. Jest mocniejsze i bardziej bezpośrednie niż „möchten”, dlatego w prośbach brzmi mniej uprzejmie.

9.Odmiana modalnych

W czasie teraźniejszym czasowniki modalne mają nieregularną odmianę, a w 1. i 3. osobie liczby pojedynczej nie mają końcówki osobowej, np. ich kann, er kann.

10.Szyk zdania z modalnym

W zdaniu oznajmującym odmieniony czasownik modalny stoi zwykle na 2. miejscu, a bezokolicznik głównego czasownika na końcu, np. Ich kann heute kommen.

11.Pytanie z modalnym

W pytaniu bez zaimka pytającego czasownik modalny stoi na początku, np. Kannst du schwimmen? W pytaniu z zaimkiem pytającym modalny stoi po nim.

12.Przeczenie z modalnym

Przeczenie „nicht” odnosi się często do bezokolicznika lub całej czynności. Trzeba też pamiętać o różnicy znaczeniowej: „nicht dürfen” = nie wolno, a „nicht müssen” = nie trzeba.