Zaimki względne i zdania przydawkowe w niemieckim
Niemiecki
Zestaw obejmuje zaimki względne w języku niemieckim oraz budowę zdań przydawkowych. Nauczysz się dobierać formę zaimka do rodzaju, liczby i przypadka, stosować poprawny szyk oraz rozpoznawać typowe pułapki, np. użycie „wo” i przyimków.
1.zdanie przydawkowe
Zdanie podrzędne określające rzeczownik lub zaimek z zdania głównego. Odpowiada zwykle na pytania: jaki? który? czyj? W niemieckim najczęściej wprowadza je zaimek względny.
2.zaimek względny
Wyraz łączący zdanie główne ze zdaniem przydawkowym. Odnosi się do rzeczownika z poprzedniego zdania i zastępuje go w zdaniu podrzędnym.
3.der, die, das jako zaimki względne
To najczęstsze formy zaimków względnych. W mianowniku i bierniku są podobne do rodzajników określonych, ale ich funkcja jest inna: nie stoją przy rzeczowniku, tylko go zastępują.
4.dobór rodzaju i liczby
Rodzaj i liczba zaimka względnego zależą od rzeczownika, do którego się odnosi, np. der Mann, die Frau, das Kind, die Leute.
5.dobór przypadka
Przypadek zaimka względnego zależy od funkcji, jaką pełni on w zdaniu podrzędnym, np. podmiot, dopełnienie, dopełnienie po przyimku.
6.szyk w zdaniu przydawkowym
W zdaniu przydawkowym wprowadzonym zaimkiem względnym orzeczenie stoi na końcu, np. Das ist der Mann, der hier wohnt.
7.formy w mianowniku
Najczęstsze formy to: der dla rodzaju męskiego, die dla żeńskiego i liczby mnogiej, das dla nijakiego. Używa się ich, gdy zaimek jest podmiotem w zdaniu podrzędnym.
8.formy w bierniku
W bierniku używamy m.in. den dla rodzaju męskiego, die dla żeńskiego i liczby mnogiej oraz das dla nijakiego, np. Der Mann, den ich kenne.
9.formy w celowniku
W celowniku typowe są dem, der, dem, denen. Używa się ich np. po czasownikach wymagających celownika albo po niektórych przyimkach.
10.dopełniacz zaimków względnych
Formy dopełniacza to dessen dla rodzaju męskiego i nijakiego oraz deren dla rodzaju żeńskiego i liczby mnogiej. Oznaczają przynależność: czyj?
11.przyimek + zaimek względny
Jeśli czasownik lub sens zdania wymaga przyimka, stoi on przed zaimkiem względnym, np. Die Frau, mit der ich spreche. Przyimek decyduje też o przypadku.
12.was po alles, nichts, etwas
Zamiast typowych zaimków względnych często używa się was po zaimkach i wyrazach takich jak alles, etwas, nichts, viel(es), manches) oraz po das w znaczeniu „to, co”.
13.wo w języku potocznym
W języku potocznym spotyka się wo jako wyraz wprowadzający zdanie względne, zwłaszcza przy określeniu miejsca. W starannej odmianie szkolnej zwykle preferuje się formy z zaimkiem względnym lub wo + przyimek tam, gdzie to uzasadnione.
Quizy w tym zestawie
25 pytań w 3 etapach — odblokujesz je po dodaniu zestawu