Zdania podrzędne z „weil”, „dass” i „obwohl”

1.zdanie podrzędne

Część zdania złożonego zależna od zdania głównego. W języku niemieckim w zdaniu podrzędnym czasownik osobowy zwykle stoi na końcu.

2.weil

Spójnik oznaczający „ponieważ”, „bo”. Wprowadza zdanie podrzędne wyrażające przyczynę. Po „weil” czasownik osobowy stoi na końcu zdania.

3.dass

Spójnik oznaczający „że”. Wprowadza zdanie podrzędne dopełnieniowe, często po czasownikach mówienia, myślenia, wiedzy lub odczuwania.

4.obwohl

Spójnik oznaczający „chociaż”, „mimo że”. Wprowadza zdanie podrzędne wyrażające przeciwstawienie lub ustępstwo. Czasownik osobowy stoi na końcu.

5.szyk po spójniku podrzędnym

Po spójnikach takich jak „weil”, „dass”, „obwohl” podmiot zwykle stoi przed innymi częściami zdania, ale czasownik osobowy musi znaleźć się na końcu całego zdania podrzędnego.

6.przecinek w zdaniu złożonym

Zdanie podrzędne oddziela się od głównego przecinkiem. Dotyczy to także zdań wprowadzanych przez „weil”, „dass” i „obwohl”.

7.kolejność: główne + podrzędne

Można najpierw podać zdanie główne, a po przecinku zdanie podrzędne, np. Ich bleibe zu Hause, weil ich krank bin.

8.kolejność: podrzędne + główne

Jeśli zdanie podrzędne stoi na początku, po nim stawiamy przecinek, a w zdaniu głównym czasownik stoi od razu na początku części głównej, np. Weil ich krank bin, bleibe ich zu Hause.

9.czasownik modalny w podrzędnym

Gdy w zdaniu podrzędnym występuje czasownik modalny, forma osobowa modalu stoi na końcu, a bezokolicznik przed nią, np. weil ich heute lernen muss.

10.różnica: weil i obwohl

„weil” podaje przyczynę, a „obwohl” wprowadza kontrast lub fakt przeciwny do oczekiwania. Oba wymagają szyku końcowego czasownika.

11.różnica: dass i weil

„dass” nie podaje przyczyny, lecz treść wypowiedzi, myśli lub wiedzy. „weil” odpowiada na pytanie „dlaczego?”, a „dass” na pytanie „co?”.

12.typowy błąd

Częsty błąd to zachowanie szyku prostego po „weil”, „dass” lub „obwohl”. Poprawnie: weil er keine Zeit hat, a nie weil er hat keine Zeit.